La Jeune Fille Au Chewing Gum

Op deze nieuwe CD laat JP zich inspireren door zijn Franse slag. Ooit groeide hij op in het kleine dorpje Sleeuwijk, aan de noordkant van Brabant… Daar waar de oude Route Napoleon, de beklinkerde straatweg die zich ooit van Parijs langs Brussel en Antwerpen naar Amsterdam slingerde, even halt moest maken voor de brede, onverbiddelijke Merwede rivier. Er was daar toen, in de late vijftiger jaren, nog geen brug. En dus moest al het verkeer op ranke veerboten worden geladen om vervolgens schuin naar Gorinchem over te steken…

Dat laden en lossen bij de pont was natuurlijk een geweldig spektakel voor een jochie van vijf, dat de polsslag van het grote leven door zijn kleine plattelandsdorpje voelde stromen. Als het even kon was hij dan ook bij de rivier te vinden. Hij zag de besnorde, nonchalante Franse vrachtwagenchauffeur, de stinkende Gitane los uit de bek hangend, door de handige veerlieden naar zijn plek geloodst worden… Hij zag de opgetogen Amerikaanse toerist die de reis van zijn leven maakte, in zijn blauwzwarte Buick Convertible De Luxe, die de man speciaal voor dit doel met een oceaanstomer had laten overkomen…

Voor het jochie van vijf waren die twee culturen, de nonchalante, artistieke Franse en de onverslaanbaar strakke, want moderne Amerikaanse de twee elementen waaruit zijn latere landschap zou moeten bestaan. Ooit zou hij natuurlijk zélf veerman worden (en geen brandweerman) en dan alleen maar Franse en Amerikaanse auto's vervoeren!

Op een bepaalde manier bekeken is deze droom dus eigenlijk helemaal  uitgekomen. Want het joch van toen (en de muzikale veerman van nu) houdt nog steeds nauwlettend de uitwisseling van Franse en Amerikaanse waarden in het oog… Soms zijn de Fransen iets te arrogant, dan moeten ze wachten op de volgende boot, soms zijn de Amerikanen iets te preuts en moralistisch en wacht hen hetzelfde lot.

Op "La Jeune Fille Au Chewing Gum" kom je kortom in een muzikaal droomland terecht waarin beide culturen reeds vervlochten lijken te zijn.

Over de samenwerking met Jac Bico
Eigenlijk is "La Jeune Fille Au Chewing Gum" geen solo album, maar een artistiek duet. Een muzikale dialoog tussen de gedreven, fantasierijke singer/songwriter JP den Tex en de elegante muzikant/producer die Jac Bico heet. Zonder de hulp van JP's vaste begeleidingsband Emotional Nomads vult  "Bico" (o.a. bekend van Powderblue, en in een eerder stadium Tambourine) het poëtisch palet van JP deze keer geheel op zijn eentje in, met prachtig onverwachte, Morricone-achtige gitaarlijnen, tinkelende mandolines en duistere bluesy wolkenluchten, grappige ritme-instrumentjes, speeldoosjes en krassende pick-ups. Overigens geeft ook zijn Powderblue-partner, zangeres Marjolein van der Klauw, op 2 nummers acte de presence.

Over de unieke samenwerking tussen beide mannen kan gezegd worden dat zij heel natuurlijk ontstond uit de voorbereidingsfase van Den Tex' vorige CD (HotelYankeeTango) waarvan Jac Bico eveneens de producer was. De opnames van die bewuste CD begonnen met een aantal door JP en Jac vervaardigde demo's waarop de laatste alle 'overige' instrumenten voor het gemak even zélf inspeelde. Schetsmatig, maar oh zo precies qua sfeertekening! Sommige demo's, vooral van de rustige, intieme stukken, waren zo briljant dat JP het achteraf jammer vond dat deze uiterst creatieve werkwijze altijd tot het demostadium beperkt zou moeten blijven. Zo rijpte langzaam het eigenwijze, pseudo-primitieve concept van het meisje-met-de-kauwgom, "La Jeune Fille Au Chewing Gum" waarvan het resultaat nu in de winkel ligt.